Tot mijn 35e leefde ik, Hilde De Coninck, op automatische piloot. Geen vragen stellen, gewoon doen wat anderen deden en wat er van me verwacht werd. Maar dat voelde leeg. Gehaast. Oppervlakkig.

​

Een reeks gebeurtenissen bracht me op een keerpunt. Ik belandde in een situatie waarin mijn grenzen niet gerespecteerd werden. Ik verloor de controle.

Het gevolg: een jaar lang werk onbekwaam, een stevige burn-out met een intense fysieke uitputting. De diagnose chronisch vermoeidheidsyndroom (CVS) lag voor me klaar. De reguliere geneeskunde bood me antidepressiva aan, maar ik was niet depressief. Mijn lichaam was moe, doodmoe.

​

Ik weigerde te geloven dat dit mijn nieuwe realiteit zou zijn. Mijn innerlijke kracht kwam naar boven: “Ik wil geen diagnose, ik wil genezen.”

​

Ik liet noodgedwongen het klassieke circuit achter me en vond mijn weg naar orthomoleculaire artsen, shiatsu- en voetreflexologie therapeuten, ik ging op ademhalingssessies en deed joga en volgde een streng dieet.  Beetje bij beetje herwon ik mijn krachten.

​

Het boek ‘Werken met energie voor vrouwen’ van Donna Eden bracht me in contact met lichaamswerk. Ik ontdekte dat mijn lichaam een prachtig zelfgenezend vermogen bezit en dat emoties en gedachten daar rechtstreeks invloed op hebben.

​

Een nieuwe wereld ging voor me open.

​

Ik nam verantwoordelijkheid voor mijn ziekte, stapte uit de slachtofferrol en luisterde naar mijn lichaam, voelde, liet pijn en verdriet toe, en keerde naar binnen.

​

In 2013 volgde ik mijn eerste opleiding. De drang om anderen te helpen was geboren. 

 

Vandaag begeleid ik mensen die hun gezondheid in eigen handen willen nemen. Dat vraagt moed en discipline, maar je hoeft het niet alleen te doen. “Genezen is een werkwoord.”

​